کدام ماده لاستیکی برای درزگیرهای روغنی در محیط‌های مبتنی بر روغن بهتر است؟

برای کاربردهای مبتنی بر روغن، دو ماده لاستیکی متداولی که معمولاً برای مهربند های روغن در نظر گرفته می‌شوند، NBR و FKM هستند. با این حال، انتخاب بهتر بستگی به شرایط واقعی کار دارد نه صرفاً نام ماده.

NBR: انتخاب رایج برای کاربردهای عمومی روغنی

NBR مقاومت خوبی در برابر بسیاری از روغن‌های معدنی و روغن‌های روان‌کننده دارد. همچنین خواص مکانیکی متعادلی از جمله کشسانی و مقاومت در برابر سایش فراهم می‌کند.

برای تجهیزات صنعتی استاندارد، موتورها، گیربکس‌ها و سیستم‌های روان‌کاری عمومی با روغن، زمانی که شرایط دما و محیط مناسب باشند، NBR اغلب گزینه‌ای عملی است.

FKM: برای شرایط سخت‌تر

FKM معمولاً زمانی انتخاب می‌شود که مقاومت بالاتر در برابر دما یا سازگاری بهتر با مایعات تهاجمی مورد نیاز باشد.

این ماده معمولاً برای کاربردهایی که شامل دماهای بالاتر، قرار گرفتن در معرض سوخت یا محیط‌های شیمیایی سخت‌تر هستند، در نظر گرفته می‌شود.

با این حال، استفاده از اف‌کی‌ام به معنای خودکار بهبود عملکرد نیست. اگر کاربرد نیازی به ویژگی‌های اضافی آن نداشته باشد، ان‌بی‌آر ممکن است قبلاً راه‌حل مناسبی برای درزبندی فراهم کرده باشد.

انتخاب باید مطابق با کاربرد

انتخاب جنس درزبند روغن باید با در نظر گرفتن چند عامل به‌صورت همزمان انجام شود:

نوع روغن یا سیال

دماي عملکرد

سرعت شفت

شرایط فشار

محیط تجهیزات

جنس مناسب همانی است که با نیازهای واقعی کارکرد همخوانی داشته باشد. انتخاب مناسب جنس به درزبند روغن کمک می‌کند تا عملکرد پایداری را در طول زمان حفظ کند.