Η στατική σφράγιση και η δυναμική σφράγιση διαφέρουν κυρίως ως προς το αν υπάρχει σχετική κίνηση μεταξύ των επιφανειών σφράγισης. Μια στατική σφράγιση λειτουργεί μεταξύ εξαρτημάτων που παραμένουν ακίνητα σε σχέση μεταξύ τους, ενώ μια δυναμική σφράγιση σχεδιάζεται για να διατηρεί τη σφράγιση όταν ένα εξάρτημα κινείται σε σχέση με άλλο. Αυτή η διαφορά μπορεί να φαίνεται απλή, αλλά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να σχεδιαστεί και να επιλεγεί η σφράγιση.
Μια επένδυση (gasket) μεταξύ δύο ακίνητων φλαντζών είναι ένα τυπικό παράδειγμα στατικής σφράγισης. Μόλις τα εξαρτήματα σφιχτούν, οι επιφάνειες σφράγισης συνήθως δεν ολισθαίνουν μεταξύ τους κατά τη λειτουργία. Ένα Δαχτυλίδι O εγκατεστημένο μεταξύ ακίνητου κουτιού και καλύμματος μπορεί να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Η ικανότητά του σφράγισης προέρχεται κυρίως από την ελαστική παραμόρφωση του καουτσούκ και την πίεση επαφής που δημιουργείται εντός της αυλάκωσης. Δεδομένου ότι υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου συνεχής ολίσθηση επαφής, η τριβή και η φθορά συνήθως δεν αποτελούν τα κύρια ζητήματα.
Η δυναμική σφράγιση είναι πιο απαιτητική, επειδή η επιφάνεια σφράγισης εκτίθεται σε κίνηση. Ένα τυπικό παράδειγμα είναι μια σφραγίδα λαδιού που τοποθετείται γύρω από έναν περιστρεφόμενο άξονα. Ο άξονας περιστρέφεται συνεχώς, ενώ το σώμα της σφραγίδας παραμένει ακίνητο στο κέλυφος. Ως εκ τούτου, η σφραγιστική γλώσσα πρέπει να διατηρεί επαφή με τον άξονα, επιτρέποντας ταυτόχρονα ελεγχόμενη σχετική κίνηση. Οι ακτινικές σφραγίδες αξόνων σχεδιάζονται ειδικά γι’ αυτόν τον τύπο συνθηκών, με παράγοντες όπως η ταχύτητα του άξονα, η θερμοκρασία, το λιπαντικό, η διαφορά πίεσης και η εκκεντρότητα του άξονα να επηρεάζουν την απόδοσή τους.
Το σημαντικό σημείο είναι ότι μια δυναμική σφράγιση δεν μπορεί απλώς να αντιμετωπιστεί ως μια στατική σφράγιση με πιο σφιχτή επαφή. Όταν η σφραγιστική γλώσσα πιέζει έναν κινούμενο άξονα, η τριβή παράγει θερμότητα. Εάν η πίεση επαφής γίνει υπερβολική, η τριβή και η θερμοκρασία μπορούν να αυξηθούν, γεγονός που ενδέχεται να επιταχύνει τη φθορά. Ταυτόχρονα, η πίεση επαφής δεν μπορεί να είναι πολύ χαμηλή, διότι η σφραγίδα θα μπορούσε να χάσει την ικανότητά της να διατηρεί μια σταθερή σφραγιστική επιφάνεια.
Η λίπανση γίνεται επίσης πολύ πιο σημαντική στη δυναμική σφράγιση. Μια σωστά σχεδιασμένη σφραγίδα λαδιού συνήθως δεν βασίζεται σε πλήρως ξηρή επαφή μεταξύ του χείλους και του άξονα. Υπάρχει ένα πολύ λεπτό φιλμ λιπαντικού στη διεπιφάνεια, και η γεωμετρία του χείλους βοηθά στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ κράτησης υγρού και ελεγχόμενης διαρροής. Η SKF σημειώνει ότι η κατάσταση της επιφάνειας του άξονα, η ταχύτητα, η λίπανση και η παραγωγή θερμότητας επηρεάζουν όλες ακτινικό σφραγιστικό άξονα απόδοση.

Υπάρχει επίσης διαφορά στον τρόπο με τον οποίο επεξεργάζονται οι επιφάνειες σφράγισης. Η στατική σφράγιση μπορεί συχνά να ανεχθεί σχετικά απλές συνθήκες επαφής, επειδή δεν υπάρχει συνεχής ολίσθηση. Μια δυναμική επιφάνεια σφράγισης, ωστόσο, πρέπει να είναι κατάλληλη για επαναλαμβανόμενη κίνηση. Η σκληρότητα του άξονα, η επεξεργασία της επιφάνειάς του, η μετατόπιση (runout) και η στοίχιση μπορούν όλες να επηρεάσουν τη φθορά του χείλους και τη διαρροή.
Έτσι, ο απλούστερος τρόπος να κατανοήσουμε τη διαφορά είναι ο εξής: η στατική σφράγιση ελέγχει κυρίως τη διαρροή μεταξύ ακίνητων εξαρτημάτων, ενώ η δυναμική σφράγιση πρέπει να ελέγχει τη διαρροή ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει κίνηση. Γι’ αυτόν τον λόγο, ένας δακτύλιος O-ring που χρησιμοποιείται ως στατική σφράγιση και μια σφραγίδα λιπαντικού για περιστρεφόμενον άξονα δεν μπορούν να αξιολογηθούν με ακριβώς τα ίδια κριτήρια σχεδιασμού, παρόλο που και τα δύο έχουν ως στόχο να αποτρέψουν την ανεπιθύμητη κίνηση υγρών.