Do czego właściwie służą dwie krawędzie uszczelki olejowej TC?

Uszczelkę olejową TC zwykle określa się jako uszczelkę olejową z podwójną krawędzią, ale obie krawędzie nie pełnią dokładnie tej samej funkcji. Główna krawędź uszczelniająca odpowiada przede wszystkim za utrzymanie smaru, podczas gdy wtórna krawędź jest skierowana na zewnątrz i pomaga ograniczyć przedostawanie się pyłu oraz innych zanieczyszczeń.

Podział funkcji jest właśnie tym, co czyni konfigurację TC powszechnie przydatną w ogólnych zastosowaniach wałów obrotowych.

Główna krawędź odpowiada za smar

Wewnętrzna krawędź styka się z obracającym się wałem i tworzy główny interfejs uszczelniający.

Jego zadaniem jest kontrolowanie smaru w obudowie przy jednoczesnym umożliwieniu obrotu wału. Do utrzymywania obciążenia promieniowego na wargi uszczelniającej stosuje się najczęściej sprężynę pierścieniową.

Stan styku ma znaczenie, ponieważ warga musi wywierać wystarczającą siłę promieniową, aby utrzymać styk uszczelniający; zbyt duża siła styku może jednak zwiększać tarcie i powodować nagrzewanie się.

To równowaga stanowi jeden z powodów, dla których geometria wargi uszczelniającej, materiał, stan wału oraz prędkość obrotowa mają znaczenie łącznie.

Zewnętrzna warga pełni inne zadanie

Druga warga znajduje się po stronie zewnętrznej urządzenia.

Często nazywa się ją wargą przeciwpyłową lub wargą wtórną, ponieważ jej główną funkcją jest ograniczanie przedostawania się zewnętrznych zanieczyszczeń, takich jak pył i brud. Nie zastępuje ona głównej wargi zatrzymującej olej.

To rozróżnienie łatwo przeoczyć, patrząc na gotowy uszczelnacz typu TC. Obie wargi są wykonane jako część tego samego uszczelnacza, ale oddziałują one na środowisko robocze w różny sposób.

W pylnym sprzęcie przemysłowym, na przykład wargi zewnętrznej mogą stanowić dodatkową barierę przed dotarciem zanieczyszczeń do głównej strefy uszczelniania.

Dlaczego układ z dwiema wargami jest przydatny

Maszyny obrotowe często napotykają jednocześnie dwa problemy: smar musi pozostać wewnątrz, podczas gdy zanieczyszczenia muszą pozostawać na zewnątrz.

Pojedynczy interfejs uszczelniający musi radzić sobie tylko z jedną granicą między środowiskiem wewnętrznym a zewnętrznym. Układ z dwiema wargami dodaje kolejny ochronny interfejs po stronie zewnętrznej.

To nie oznacza, że każdy uszczelniacz TC jest odpowiedni dla każdego zanieczyszczonego środowiska. Gęsta glina, cząstki ścierniowe, zanurzenie w wodzie, wysokie ciśnienie lub nietypowy ruch wału mogą wymagać innego projektu uszczelnienia.

Wybór powinien zawsze opierać się na rzeczywistych warunkach, a nie wyłącznie na liczbie warg.

Materiał nadal ma znaczenie

Konstrukcja uszczelniacza TC oraz materiał elastomerowy to osobne elementy procesu doboru.

NBR jest powszechnie stosowany w ogólnych zastosowaniach uszczelniania oleju ze względu na dobrą równowagę odporności na oleje i właściwości mechanicznych. FKM można rozważyć w przypadku wymogów dotyczących wyższej odporności na temperaturę lub czynniki chemiczne.

Opublikowane przez NQKSF informacje dotyczące uszczelek olejowych określają wymiary i materiał jako kluczowe elementy specyfikacji oraz zaznaczają, że materiał musi być odpowiedni do temperatury roboczej, ciśnienia, prędkości i rodzaju medium.

Dlatego uszczelkę TC nie należy określać wyłącznie jako „uszczelki olejowej o średnicy 50 mm”. Średnica wału, średnica otworu korpusu, szerokość, materiał uszczelki oraz warunki eksploatacji mają wpływ na to, czy wybrana uszczelka jest odpowiednia.

TC to konstrukcja, a nie uniwersalne rozwiązanie

Uszczelki olejowe typu TC są powszechnie stosowane, ponieważ ich konstrukcja łączy zatrzymywanie smaru z dodatkową krawędzią zapobiegającą przedostawaniu się zanieczyszczeń.

Dla silników, przekładni, pomp, wentylatorów oraz innego ogólnego sprzętu obrotowego ta konfiguracja może być praktycznym wyborem. Gdy jednak warunki stają się bardziej wymagające, profil i materiał uszczelki mogą wymagać zmiany.

Zrozumienie rzeczywistej funkcji każdej wargi czyni dobór uszczelki olejowej znacznie bardziej sensownym niż po prostu wybór uszczelki na podstawie jej zewnętrznej wyglądu.