وقتی تیمهای نگهداری و تعمیر به بررسی عیوب زودهنگام تخته روغن میپردازند، اغلب تمرکز خود را بر روی خود درزبند قرار میدهند. در واقع، بسیاری از این عیوب ناشی از روشهای نصبی هستند که درزبند را حتی پیش از راهاندازی ماشین آلات آسیب میزنند.
طنز این است که درزبند ممکن است در شرایط کاملاً سالم از کارخانه خارج شود و در اولین دقایق نصب آن در کارگاه، دچار آسیب شود.
یکی از رایجترین اشتباهات در هنگام مونتاژ روی شافتهایی رخ میدهد که لبههای تیز، شیارهای چندضلعی، شیارهای کلیدی یا ر threads دارند. هنگامی که آببند به سمت موقعیت نهایی خود هل داده میشود، لبهٔ آببند ممکن است خراشیده یا بریده شود. این آسیب ممکن است در زمان نصب آنقدر کوچک باشد که قابل مشاهده نباشد، اما به محض اینکه تجهیزات به سرعت کاری خود برسند، نشتی آغاز میشود.
مشکل دیگری که اغلب رخ میدهد، اعمال نیروی نادرست در هنگام نصب است. آببندهای روغن طوری طراحی شدهاند که بهصورت یکنواخت در داخل جعبهنشینشان فشرده شوند. اگر نصابان از پانچ، پیچگوشتی یا ضربههای غیریکنواخت چکش استفاده کنند، آببند ممکن است با زاویهای وارد شود. حتی تغییر جزئی در شکل آببند نیز میتواند فشار تماس لبهٔ آن را در اطراف محیط شافت تغییر دهد.
روانکاری جزئی دیگری است که اغلب نادیده گرفته میشود. برخی نصبکنندگان درزبند خشک را مستقیماً روی شفت خشک قرار میدهند و فرض میکنند که روغن تجهیزات پس از راهاندازی، این مشکل را حل خواهد کرد. متاسفانه اولین لحظات کار، اغلب زمانی هستند که بیشترین اصطکاک رخ میدهد. بدون روانکاری اولیه، لبهٔ درزبند ممکن است قبل از تشکیل پایدار فیلم روغن، سایش غیرضروری داشته باشد.
آلودگی نیز میتواند پیش از ورود تجهیزات به مرحلهٔ بهرهبرداری، مشکلساز شود. ذرات ریز فلزی، گرد و غبار ساینده یا آشغال کارگاهی که در اطراف ناحیهٔ درزبند به دام افتادهاند، ممکن است در اولین چرخش شفت به لبهٔ درزبند آسیب برسانند. در این حالت، درزبند را به دلیل نشتی مقصر میدانند، در حالی که ریشهٔ واقعی مشکل در مرحلهٔ مونتاژ بوده است.

شاید گرانترین اشتباه، عجله در فرآیند نصب باشد. درزبندهای روغنی قطعاتی نسبتاً ارزان هستند، اما سیستمهایی که محافظت میکنند، اغلب چنین نیستند. چند دقیقه صرف شده برای بررسی سطح شفت، تأیید تراز بودن و استفاده از ابزارهای مناسب نصب، میتواند از ساعات طولانی توقف تولید در آینده جلوگیری کند.
نصب موفقیتآمیز تنها به اعمال نیرو واجب نیست، بلکه بر کنترل استوار است. بیشتر شکستهای اولیه در آببندی را میتوان به لحظهای بازگرداند که چیزی نادیده گرفته شده، عجله شده یا فرض شده که اهمیتی ندارد.